یک شــبه .........

یک شــبه آمدی و بی صدا آتشـم زدی

آرام سوزاندیم و سر به خاکسترم زدی

آمدی و آنچنان رعدی بردل سردم زدی

داغ برق عشـقی برّنده بر پیکـرم زدی

رفتی و رفتنت خاکســـــترم را آتش زد

خاکسترم دودی شد و پوچی بر من زد

آمدن ورفتنت ای غریبه چه بی صدا بود

سهــم من از تو فقط پوچی و فنـــا بود